Οι κήλες αποτελούν μία πολύ συχνή πάθηση των κοιλιακών τοιχωμάτων και ορίζεται ως η παθολογική κατάσταση κατά την οποία, μέρη του ενδοπεριτοναϊκού / ενδοκοιλιακού χώρου (συνήθως έντερο ή επίπλουν) προβάλλονται μέσω του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος. Η κήλη μπορεί να δημιουργηθεί ανα πάσα στιγμή, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.
Μία κήλη μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές επιπλοκές που να χρίζουν άμεσης και επείγουσας χειρουργικής αποκατάστασης όπως π.χ. η περίσφιξη (όταν το περιεχόμενο της κήλης είναι τμήμα του εντέρου, αυτό μπορεί να εγκλωβιστεί στο χάσμα της κήλης).
Αποτέλεσμα αυτής της παθολογικής κατάστασης μπορεί να είναι η εντερική απόφραξη και ισχαιμία.
Για την αποφυγή των πολύ σοβαρών επιπλοκών που μπορεί να δημιουργήσει μία κήλη, ο προγραμματισμός της χειρουργικής αποκατάστασης είναι μεγίστης σημασίας.
Οι κήλες εμφανίζονται σε θέσεις που το κοιλιακό τοίχωμα έχει μειωμένη αντοχή και δέχεται αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Με βάση την ανατομική θέση τους, λαμβάνουν και την αντίστοιχη ονομασία. Ακολουθεί η κατάταξη τους κατά σειρά συχνότητας.
- Βουβωνοκήλη
- Μηροκήλη
- Ομφαλοκήλη
- Επιγαστρική κήλη
- Μετεγχειρητική κήλη
Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης μιας κήλης;
Διάφοροι παράγοντες και καταστάσεις, μόνοι ή σε συνδυασμό μεταξύ τους ευνοούν τη δημιουργία της κήλης.
Οι πιο σημαντικοί είναι:
- Προηγούμενο χειρουργείο (είτε ανοιχτό, είτε ελάχιστα επεμβατικό).
- Η διαταραχή στην ισορροπία σύνθεσης – αποδόμησης του κολλαγόνου (προχωρημένη ηλικία, απότομη αλλαγή βάρους, διατροφικές συνήθειες ).
- Οι καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης ( π.χ. μεταβολικό σύνδρομο, δυσκοιλιότητα, χειρωνακτική εργασία).
Χειρουργική θεραπεία
Η οριστική θεραπεία της κήλης είναι πάντα χειρουργική. Συντηρητικές μέθοδοι όπως η χρήση ζώνης, δεν αντιμετωπίζουν την αιτία της νόσου, που ουσιαστικά είναι το χάσμα στο εκάστοτε σημείο του κοιλιακού τοιχώματος. Από την στιγμή εμφάνισης μιας κήλης στο κοιλιακό τοίχωμα η μόνη ουσιαστική θεραπεία είναι η άμεση χειρουργική αποκατάσταση του χάσματος στο τοίχωμα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση μίας κήλης, ανεξαρτήτως σημείου εμφάνισης, περιλαμβάνει συγκεκριμένα βήματα:
- ανάταξη του κηλικού περιεχομένου,
- την σύγκληση του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος και
- την ενίσχυση της περιοχής εμφάνισης της κήλης.
Βασικός πυλώνας της σύγχρονης χειρουργικής θεραπείας των κηλών είναι η χρήση πλεγμάτων.
Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι η αρχή της εξατομικευμένης αντιμετώπισης από τον έμπειρο χειρουργό, για τον κάθε ασθενή, ξεχωριστά. Μία αρχή, η οποία βασίζεται στην κατανόηση της ιδιαιτερότητας του κάθε ασθενούς με μοναδικό κριτήριο τη φυσιολογία, την ιδιαιτερότητα και την κλινική του κατάσταση.
Ο Αριστοτέλης Περράκης και η ομάδα του είναι εξειδικευμένοι χειρουργοί στην χειρουργική αντιμετώπιση των κηλών, μέλη εθνικών και διεθνών εταιρειών (Ευρωπαική Εταιρεία Κήλης, Ελληνική Εταιρεία Κήλης), έχουν αναπτύξει προσωπικές τεχνικές για την αποκατάσταση κηλών και έχουν πληθώρα επιστημονικών δημοσιεύσεων πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο
Χειρουργικές τεχνικές ανάταξης κήλης
- Ανοιχτές τεχνικές χειρουργικής θεραπεία κηλών με χρήση πλέγματος
- Λαπαροσκοπικές τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης κηλών με χρήση πλέγματος. Μέθοδοι:
- TEP: Total Extraperitoneal Hernia Repair,
- TAPP: Τransabdominal Preperitoneal Hernia Repair ,
- IPOM: Intraperitoneal Onlay Mesh
- Ρομποτική χειρουργική αντιμετώπιση κηλών με χρήση πλέγματος
Χειρουργική κήλης και βουβωνοκήλης: σύντομη απάντηση
Η κήλη - συχνότερα η βουβωνοκήλη - αντιμετωπίζεται οριστικά μόνο χειρουργικά. Συντηρητικές μέθοδοι, όπως η ζώνη, δεν θεραπεύουν την αιτία. Η σύγχρονη αποκατάσταση γίνεται με λαπαροσκοπική ή ρομποτική τεχνική και τοποθέτηση πλέγματος, με μικρές τομές, ελάχιστο πόνο και γρήγορη επιστροφή στις δραστηριότητες. Η έγκαιρη, προγραμματισμένη επέμβαση είναι σημαντική, γιατί μια κήλη μπορεί να περισφιχθεί και να οδηγήσει σε εντερική απόφραξη - επείγουσα κατάσταση. Ο Καθηγητής Δρ. Αριστοτέλης Περράκης εκτελεί λαπαροσκοπική και ρομποτική αποκατάσταση κήλης στο Κέντρο Ήπατος, Παγκρέατος, Χοληφόρων και Παχέος Εντέρου του Ιατρικού Αθηνών.
- Η οριστική θεραπεία της κήλης είναι πάντα χειρουργική - όχι η ζώνη.
- Σύγχρονη μέθοδος: λαπαροσκοπική ή ρομποτική αποκατάσταση με πλέγμα.
- Οφέλη: μικρές τομές, λιγότερος πόνος, ταχεία ανάρρωση, χαμηλός κίνδυνος υποτροπής.
- Η προγραμματισμένη επέμβαση αποτρέπει την περίσφιξη και την εντερική απόφραξη.
Συχνές ερωτήσεις
Χρειάζεται πάντα χειρουργείο η βουβωνοκήλη;
Η οριστική θεραπεία κάθε κήλης, συμπεριλαμβανομένης της βουβωνοκήλης, είναι πάντα χειρουργική. Οι συντηρητικές μέθοδοι, όπως η χρήση ειδικής ζώνης, δεν αντιμετωπίζουν την αιτία της νόσου και δεν την θεραπεύουν. Η κήλη δεν υποχωρεί από μόνη της και με τον χρόνο τείνει να μεγαλώνει. Ο προγραμματισμός της επέμβασης είναι σημαντικός, καθώς αποτρέπει σοβαρές επιπλοκές όπως η περίσφιξη.
Λαπαροσκοπική ή ανοιχτή αποκατάσταση κήλης - ποια προτιμάται;
Η σύγχρονη τάση είναι η ελάχιστα επεμβατική αποκατάσταση, λαπαροσκοπική ή ρομποτική, με τοποθέτηση πλέγματος. Προσφέρει μικρότερες τομές, λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη ανάρρωση, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και χαμηλά ποσοστά υποτροπής, ενώ επιτρέπει την ταυτόχρονη αντιμετώπιση αμφοτερόπλευρων κηλών. Η επιλογή της τεχνικής γίνεται εξατομικευμένα, ανάλογα με τον τύπο και το μέγεθος της κήλης και το ιστορικό του ασθενούς.
Τι είναι η περίσφιξη της κήλης και γιατί είναι επικίνδυνη;
Περίσφιξη ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία το περιεχόμενο της κήλης, συνήθως τμήμα του εντέρου, εγκλωβίζεται στο χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος και δεν μπορεί να επανέλθει. Αυτό μπορεί να διακόψει την αιμάτωση του εντέρου και να οδηγήσει σε ισχαιμία και εντερική απόφραξη, μια επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική επέμβαση. Γι' αυτό η έγκαιρη, προγραμματισμένη αποκατάσταση της κήλης είναι μεγίστης σημασίας.
Πόσο γρήγορη είναι η ανάρρωση μετά από επέμβαση κήλης;
Με τη λαπαροσκοπική ή ρομποτική τεχνική, η ανάρρωση είναι ταχεία. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν σπίτι την ίδια ή την επόμενη ημέρα και επανέρχονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες μέσα σε λίγες ημέρες. Η επιστροφή σε βαριά σωματική δραστηριότητα ή άρση βαρών γίνεται σταδιακά, με βάση τις οδηγίες του χειρουργού, ώστε να εξασφαλιστεί η σωστή ενσωμάτωση του πλέγματος.